Zij zijn Opinel: David Richard

Ik ben David RICHARD en ik ben gids in het Opinel-museum.

Ik heb een diploma in kunstgeschiedenis en archeologie. Ik heb eerst iets meer dan 10 jaar als assistent-veilingmeester in een veilinghuis in Nantes gewerkt. Een verlangen naar avontuur en het Hoge Noorden bracht me ertoe om naar Canada te emigreren, en meer bepaald naar Yukon, een gebied dat grenst aan Alaska. Daar ontdekte ik het beroep van gids. Al snel werd het me duidelijk dat ik mijn professionele carrière in deze richting wilde ontwikkelen. Toen ik de vacature voor gids bij het Musée Opinel zag, had ik het gevoel dat deze op maat voor mij was gemaakt, en dus heb ik vanuit de Yukon gesolliciteerd voor dit nieuwe avontuur.

Ik vertel graag verhalen, en dat van Opinel is toch wel fascinerend. Uiteindelijk blijft de inhoud van de rondleiding over het algemeen hetzelfde, maar de vorm is altijd anders. Afhankelijk van de grootte van de groep, de leeftijd van de deelnemers en of ze al dan niet bekend zijn met het onderwerp, is elke rondleiding uniek. Ik hou van die interactie en uitwisseling met de bezoekers, het is vaak verrassend en altijd verrijkend.

Enthousiasme is volgens mij een essentiële eigenschap. Op de dag dat ik het gevoel heb dat ik op een 'play'-knop in mijn hersenen druk om een tekst af te ratelen, moet ik van beroep veranderen. Je hebt die vurigheid, die passie, die onmisbare vonk nodig om de harten van de bezoekers te veroveren. Dat is trouwens altijd een kleine uitdaging bij elk bezoek. Sommige bezoekers zijn in het begin soms wat afstandelijker en peilen me een beetje, en wanneer dat magische moment komt waarop je voelt dat je erin geslaagd bent iedereen mee te krijgen, en er een groepssynergie ontstaat, is dat altijd een mooi moment.

Aanpassingsvermogen is ook een onmisbare eigenschap.

Ik heb het geluk gehad dat ik de twee rondleidingen helemaal zelf heb mogen samenstellen en er mijn persoonlijke stempel op heb kunnen drukken. Die creatieve vrijheid was essentieel om een rondleiding te maken die bij mij past en die daardoor makkelijker over te brengen en te delen is.

Mijn favoriete deel bevindt zich eigenlijk buiten de muren, namelijk het gehucht Gevoudaz, waar het allemaal begon. Als we het alleen over het museum hebben, is de allereerste zaal, een voormalige smederij, mijn favoriete deel. Ik vind het vooral geweldig om te ruiken dat er binnen deze muren messen zijn gesmeed.

De N°09 Cime zonder twijfel. Hij combineert de traditionele vorm van het originele heft met een sober en strak inlegwerk dat doet denken aan de bergen. Bovendien is maat N°09 ergonomisch gezien mijn favoriet.

Ontdekking, verwondering en delen : drie essentiële ingrediënten om van een rondleiding een echte belevenis te maken.